“Mijn vrouw is schoonheidsspecialiste en pedicure”. “Ook al zo’n risicovol beroep… een tennisarm is bij een verkeerde manier van bewegen al snel aan de orde. Een aantal jaar geleden heb ik haar al eens behandeld voor een tennisarm. Ze is rechts en had dan ook aan deze zijde allerlei vervelende klachten. Ik heb haar in de praktijk uitgenodigd, behandeld en opdrachten voor thuis meegegeven.”
Een harde werkster
“Ik moet eerlijk toegeven: ze is altijd heel erg consequent geweest in haar rekoefeningen en andere oefeningetjes die ik haar gaf. Ook als ik niet keek, maar stiekem toch keek, was ze met mijn oefeningen bezig. De klachten namen dan ook redelijk snel af en ze had er eigenlijk geen last meer van. Heel soms kwam de pijn weer wat opzetten, maar na wat nieuwe rekoefeningen bleek een nieuwe behandeling niet nodig. Het komt overigens bijna nooit voor dat wanneer een tennisarm goed verdwijnt de behandeling opnieuw gedaan moet worden.
Of zit er meer achter…?
Het gebeurt me maar heel zelden dat ik mensen die ik behandeld heb terugzie voor dezelfde klachten. Dus toen mijn vrouw klaagde over terugkomende pijn, kreeg ik het idee dat ze misschien gewoon wat aandacht van me wilde. Ik ben natuurlijk altijd bezig met het behandelen van andere personen. Misschien vond ze het ook wel weer eens fijn om een beetje aan haar arm gemasseerd te worden. Ja, die gedachte is wel eens bij me opgekomen…
Een tennisarm!
Nu had mijn lief laatst weer aan haar linkerarm allerlei klachten. Ik ben er eens goed voor gaan zitten en heb gekeken wat nu precies het probleem was. Nou, ze vond het in ieder geval er fijn dat ze wat aandacht kreeg, maar ze bleek zowaar ook echt last te hebben van een tennisarm! Ik ben eens gaan kijken hoe ze werkt. En wat me opviel was dat ze alles ontzettend nauwgezet doet. Het masseren van het gezicht, het aanbrengen van crèmes… Ze is heel erg bezig om het de klanten naar de zin te maken. En door die hoge arbeidsmoraal bouwde ze een zekere spanning op. Ze neemt als het ware een zware last op zich die ze weg moet dragen. En dat zorgt ervoor dat de basistonus, de basisspanning van de spier, wat hoger is. En dan ben je al snel vatbaar voor dit soort blessures.
Op de tast…
Ik ben haar arm gaan behandelen en heb mijn vrouw opnieuw uitgelegd hoe ze het beste kon rekken. Maar ik ben daarnaast ook eens gaan kijken hoe ze het beste kan zitten en staan als ze bezig is met haar klanten. Als ze haar schouders iets laat zakken, zorgt ze ervoor dat ze gedragen wordt door haar eigen skelet en kan ze haar spieren meer los laten. Ze moet het skelet zien als een kapstokje, en de rest gewoon laten hangen. Daarnaast heb ik haar geadviseerd haar ellebogen dicht bij haar lichaam te houden en met gevoel te masseren. Dat wil zeggen dat ze een precieze druk geeft die nooit teveel en nooit te weinig is. En de enige manier om dat te doen is voelen. Om bij het uitvoeren van een handeling de juiste spierspanning te verkrijgen is het van wezenlijk belang om de tastzin goed te gebruiken.
Voel wat je doet
Het gebruiken van de tastzin is een eutonieprincipe dat ik veel gebruik voor mensen met hetzelfde soort problemen als mij vrouw. Als je bijvoorbeeld schrijft en vaak kramp krijgt, zorg er dan voor dat je contact met je pen maakt. Dat je de indruk van de pen in je hand voelt. Dat je het voelen door de pen heen uitbreidt naar het papier waar je op schrijft. Het zijn trucjes die je even moet leren. Als eutoniepedagoog kan ik mijn vrouw hier goed mee helpen. Daarnaast heeft ze weer wat extra aandacht gehad, is van haar tennisarm én werkt ze veel plezieriger!”
